Vrijdag 6 november
De tweede dag in Rome stond vandaag op het programma en daarom was het om acht uur verzamelen op het station. Iedereen was keurig op tijd, maar wanneer je de leerlingen in de ogen keek, bleek een week Italië toch wel zijn tol te eisen. De slaperige doch wakkere blik van afgelopen maandag had plaatsgemaakt voor vooral een slaperige blik. Iedere dag nieuwe indrukken, communiceren in een vreemde taal, om maar eens een paar dingen te noemen, kost veel kracht. Behalve ons gezelschap was Pluvius ook weer van de partij. Het zou de hele dag zo’n beetje regenen!

Via het centraal station van Rome, ging het via de Metro naar de Sint Pieter. Vanaf het metrostation was het een klein kwartiertje lopen en onderweg werd al duidelijk dat we Vaticaanstad naderden. Veel mensen in kerkelijk kledij en ook de leden van de Zwitserse garde trokken onze aandacht. Eenmaal aangekomen op het Sint Pieterplein bleken wij niet de enigen te zijn die een bezoek aan deze kerk wilden brengen. Er stond een rij waarbij de rijen in bijvoorbeeld de Efteling in het niets zinken. Deze lange rijen noopten ons om de plannen te herzien. We keken even rond op het plein zelf, wat Collin tot de uitspraak bracht: “ Mijn moeder zou hier zo graag naar toe willen gaan en ik sta hier gewoon.”

In plaats van aan te schuiven in de rij en een wachttijd van anderhalf uur te trotseren, besloten we naar het Kasteel San Angelo te gaan. In dit kasteel was vroeger het garnizoen van de paus gehuisvest en er is een, zichtbare, verbinding met het Vaticaan. In dit kasteel konden we even rondkijken en een aantal leerlingen bezocht ook de tentoonstelling die er was. Bij het zien van een paar schilderijen van Van Gogh zei Cynthia: “Die vind ik echt mooi. Met mijn ouders ga ik ook altijd van alles bekijken in de vakantie, maar dan is het zo heet. Dit is beter weer.” Waar bij je de gevolgtrekking kan maken dat slecht weer niet voor iedereen dezelfde betekenis heeft.

Na het kasteel van San Angelo zijn we naar Campo di Fiori gegaan. Een markt in een wijk met veel winkeltjes, waar bijna iedereen op jacht ging naar souvenirs en de marktkooplui te maken kregen met Hollands koopmanschap. Na Campo di Fiori ging het naar het Pantheon. In deze oude kerk, met open dak, was het zoals altijd druk. Onze leerlingen mengden zich in de massa en aan de vragen die gesteld werden, bleek dat de ambiance indruk maakte. Inmiddels was de regen overgegaan in een hele serieuze bui en gezien de tijd besloten we naar Piazza Barberini te gaan om de metro te pakken. Onderweg kwamen we echter langs de kerk van Sint Ignatius de Loyola en wat is een bezoek aan het centrum van de Rooms-katholieke kerk zonder een bezoek aan een kerk. Bovengenoemde kerk is een treffend voorbeeld van een kerk in Barokstijl en een bezoek waard. Dat het buiten zo regende en binnen zo droog was, was uiteraard een bijkomstigheid. Na het bezoek aan de kerk werd het metrostation opgezocht en bleek de reis naar het centraal station een reis in etappen. Door de drukte konden we niet in 1 keer met de hele groep in de metro, maar gingen we, verdeeld over drie metrotreinen naar Rome Centraal.
Tegen half zeven kwamen we, moe maar voldaan zoals dat heet, weer in Nettuno aan. Veel leerlingen keken uit naar het uitslapen van de volgende dag. Chantal keek echter uit naar zondag, dan is ze jarig. Het weekend wordt in het gezin doorgebracht en maandag is er weer nieuws.